1

หลังจากนั่งนึกดูดีๆ เราพบว่า ปีที่ผ่านมาเรากลับบ้านน้อยมาก น้อยจนหาคำแก้ตัวไม่ได้ แน่นอนคำพูดสุดฮิตที่ว่า เหนื่อย ไม่ว่าง ไม่มีเวลาอาจเป็นวลีสุดฮิตที่เราน่าจะใช้ได้ แต่มาคิดดูแล้ว สุดท้ายมันก็อ้างไม่ได้หรอก

 

            ปีนี้พ่อเราอายุ 65 ปี ถูกแม่วัวที่เพิ่งออกลูกขวิดใส่ เหตุผลที่มันขวิดคือมันหวงลูก และเหตุผลที่พ่อเราเข้าไปเพื่อที่จะโดนมันขวิดก็คือ ต้องเข้าไปช่วยทำคลอดและประคบประงมลูกมัน (ตามสถิติลูกวัวที่เกิดจากการผสมเทียมบางตัว ถ้าไม่ช่วยดูแลมีโอกาสตายถึง 80 % น่าตลกตรงที่บางครั้งมันก็กินนมแม่ตัวเองไม่ได้ เพราะว่าหาเต้าไม่เจอ ผู้เลี้ยงจึงต้องรีดนมแม่ ก่อนจับลูกกรอกทุกเช้าเย็น สิบห้าวันแรกสำหรับวัวแรกเกิดสำคัญที่สุด แม้จะไม่สำคัญเท่าลูกแพนด้าก็ตาม) พ่อบอกว่า ถ้าไม่มีเชือกเส้นนั้นผูกไว้มันคงตามซ้ำขวิดแน่ๆ เรานึกในใจว่า

นี่ขนาดผูกไว้นะ มันยังขวิดได้ในระยะสุดของปลายเชือกจนแขนซ้ายหักเลย ถ้าไม่ผูกไว้ล่ะ ก็ไม่ต้องพูดต่อแล้วล่ะ อย่าให้นึกภาพตามเลยนะพ่อ

 

            ในสมัยก่อนตอนเราอายุ 18 เคยเสียพี่สาววัย 28 ไปในอุบัติเหตุทางรถยนต์ ครั้งนั้นเป็นบทเรียนสำคัญที่ทำให้เรากลับบ้านบ่อยๆ ทั้งๆ ที่ตอนแรกเคยตั้งใจไว้ว่า ถ้าเรียนมหาวิทยาลัยเมื่อไหร่จะกลับบ้านให้น้อยที่สุด แต่จะไปเที่ยวให้ทั่วประเทศเลย ทว่าพี่สาวก็กลายเป็นคนทำให้เราเปลี่ยนใจโดยสิ้นเชิง ตอนนี้เราว่ามันคงผ่านมานานเกิน จึงทำให้เราหลงลืมอะไรบางอย่าง นับจากนี้ ไม่ว่าจะอย่างไร เราจะกลับบ้านให้บ่อยขึ้น เท่าที่จะทำได้ ไม่มากไป ไม่น้อยไป

 

 

.................................................................................................................

 

ปล. รูปหนึ่งในชั้นหนังสือที่บ้านที่เก็บตังค์ซื้อมาเองทั้งหมด(ที่ยังไม่ได้จัด จริงๆ นะ) ถ้าซูมเข้าไปจะเห็นว่า มันยังไม่ได้เรียงลำดับเล่ม แค่แยกหมวดหมู่ไว้คร่าวๆ ถ้าเรียงลำดับจริงๆ มันจะมีความต่อเนื่องบางอย่างซ่้อนอยู่ ว่าเล่มนี้ต้องอยู่กับเล่มนี้ นักเขียนนั้นต้องอยู่กับนักเขียนนี้ (หมายเหตุ-ที่เราต้องซื้อเอง เพราะบ้านเราไม่มีใครอ่านหนังสือเลย)

 

Comment

Comment:

Tweet

ผมเห็นชั้นหนังสือพี่เเล้ว ของผมเล็กไปเลยครับ ก็ผมนั้นก็ท่วมหัวอยู่ เเต่เจอของพี่เเล้วผมของ "กำนับ" ซักครั้งหนึ่ง

ผมชอบหนังสือ
ชอบอยู่คนเดียวกับหนังสือนานๆ
เเละที่ชอบมากคือช่วงเวลาที่ได้คุยเเลกเปลี่ยนความคิดกับคนอ่านหนังสือคนอื่นๆ

ความสุขเล็ก

#26 By ดินเหนียว on 2011-04-04 18:46

เป็นคนชอบดูรูปชั้นหนังสือมากค่ะ (ประมาณว่าเห็นของคนอื่นก็ภาคภูมิใจได้ 55)

เข้าใจอารมณ์เลย ที่บ้านอ่านหนังสือ(หนักๆ)อยู่คนเดียว T_T จะเก็บ จะมีชั้นหนังสือขึ้นมาได้ก็ต้องเพราะเรานี่แหละ ^^


ปีนี้เดี๋ยวจัดชั้นบ้างดีกว่า~

#25 By [ Sai ];charot on 2011-03-26 01:29

ของผม มีแค่ 1/3 ของคุณเองนะครับ
ก็ซื้อเก็บสะสมไปเรื่อยๆ
เป็นคนรักหนังสือเหมือนกัน

#24 By As Homosapien on 2010-04-26 12:39

เห็นชั้นหนังสือแล้วก็เกิดกิเลสอีกแล้วครับ

อยากได้ชั้นหนังสือมานาน
ติดที่ห้องแคบและอยู่กับเพื่อนอีกคนจนไม่รู้จะยัดมันลงตรงไหน

ขนาดไม่มีเวลายังจัดได้ขนาดนี้เลยbig smile

#23 By นาย ด.โดม (203.144.211.51) on 2009-07-27 10:55

การชอบอ่านหนังสือเป็นพรสวรรค์อย่างหนึ่ง"

พี่โหน่งบอกไว้ big smile

#22 By ขี้เกียจบอก (118.172.100.69) on 2009-07-14 17:02

เป็นไงบ้าง
สบายดีมั้ย มือถือบุ๋มหาย พี่ก๊อบช่วย
โทรมาหน่อยนะ คิดถึงจัง

#21 By น้องบุ๋ม (58.8.133.89) on 2009-07-13 23:56

อยาได้ตู้ใหญ่ๆ ซักตู้จังเรยง๊าาาบ
มีแต่คนบอกให้ขายหนังสือออกไปบ้าง แต่ก็เสียดายอะนะconfused smile confused smile confused smile sad smile

#20 By Dome on 2009-07-10 21:12

big smile big smile

#19 By เซงครับ on 2009-07-09 18:03

แป้น - วางหัวนอน หยิบง่าย

ออน - งิงิ

พี่จุฬ - จัดบ้านก่อนก็ได้ครับ ค่อยๆ ไป

คุณขวัญ - ขอบคุณครับ แต่ว่างๆ กลับบ้านนะครับ

จอร์จ - พี่น้อง วัยรุ่นอยู่ไม่ต้องรีบร้อน
Millhz -เดี๋ยวก็สูงเอง อนาคตอาจจะแซงก็ได้นะ เพราะเริ่มสะสมแล้วนี่ เรียนไกลบ้านก็สู้ๆ นะเป็นกำลังใจให้เหมือนกัน

Clepsydra::-ผมซื้อจริงจังเกินไปนะครับ ปีนี้คงจะลดลงแล้ว

พี่เส่ง -ใช่ฮะ มันวางข้างหน้าได้อีกครับ

เบนซ์ -เดี๋ยวของเบนซ์ก็เยอะแหละ ใช่ไหมล่ะ

anonymouz -ชั้นนี้สั่งทำเอา ราคาพอประมาณ ลองออกแบบกันดูนะ

โอม - อย่าลืมลูกบาสล่ะ

K r a i และ ผดุง - บอกว่ายังไม่ได้จัด

Joker - โจโจ้ ยาวมากคับ

พี่เอก - แวะไปดูชั้นแล้วครับ คูล




อยากมีชั้นหนังสือแบบพี่น้องมั่งจังฮะ

แต่เนื้อที่ไม่เอื้ออำนวย...sad smile
ขอให้คุณพ่อหายไวๆนะ


เราก็ว่าๆ จะไปเจอพ่อกับแม่ที่กรุงเทพเสารอาทิตย์นี้

แต่ก็อดไปจนได้ งาน งาน งาน

เราว่าเราเป็นลูกที่แย่มากๆๆๆๆๆ

ไม่ได้เจอหน้าพ่อมาปีกว่าแล้วเนี่ย

แล้วมันจะมีความคิดแบบวิตกจริตแว้บมาว่า

เฮ้ย ถ้ามีใครเป็นอะไรไปเราต้องเสียใจที่สุดแน่ๆ





แต่ก็นะ ให้อยู่ใกล้บ้านจริงๆ เราก็อยู่ได้ไม่ทนอิก

วู้วว


อยากมีห้องสมุดในบ้านมั่งอ่ะ

#15 By walk my own way ^^ on 2009-07-09 09:01

หนังสือเยอะมาก

ที่บ้าน ก็ยังไม่ได้จัดเลย
ไม่มีตู้...

#14 By julluj on 2009-07-09 08:02

หรือว่าที่ลูกวัวเราต้องประคบประหงมขนาดนั้นเพราะมันเกิดแบบผิดธรรมชาติครับ? แต่พอนึกถึงแพนด้าแล้ว มันขัดแย้งกันโดยสิ้นเชิง sad smile

ดูแลครอบครัวกันดีๆนะครับ ผมพอเข้าใจเพราะเสียพ่อและแม่ไปแล้วทั้งคู่

ขนาดหนังสือยังไ่ม่จัดนะครับ ดูดีมากมาย

#13 By Seam - C on 2009-07-09 07:52

เหตุผล

บางทีก็อยู่เหนือความต้องการ เนอะ

หนังสือน่าอ่าน

งิงิ

#12 By รักคือ? on 2009-07-08 23:34

ที่บ้านไม่มีชั้น วางกองบนหัวนอน sad smile

#11 By ไอ้แป้น : i-phan on 2009-07-08 23:26

เปลี่ยนสรรพนามในการเขียน ให้อารมณ์ต่างไปมากจริงๆ ชอบนะ

แหม นึกภาพหนุ่มโสดลูกชายเจ้าของฟาร์มวัวเขียวสุดลูกหูลูกตา ขี่ม้าแบบคาวบอยออกไปดูแลฟาร์ม :)

ขอให้คุณพ่อหายไวๆ นะครับ

นี่ขนาดยังไม่ได้จัดนะเนี่ย พี่ก็มีชั้นหนังสือสูงติดเพดานเหมือนกันนะ แวะไปดูได้ที่ http://eakearly.exteen.com/20080508/entry-1

#10 By eak early : เอกเช้า on 2009-07-08 23:13

อ่า อยากได้ JOJO ครบชุดอ่าา~

#9 By Joker on 2009-07-08 22:42

เรียบร้อยมากก

#8 By b-padung Studio on 2009-07-08 22:12

เรียบร้อยมากครับ

#7 By Krai W. on 2009-07-08 21:59

อยากกลับบ้านบ่อยๆเหมือนกัน(TwT)
อ่านแล้วคิดถึงพ่อแม่เลยนะเนี่ย

#6 By omega on 2009-07-08 21:35

หนังสือเยอะจังครับ
อยากมีชั้นแบบนี้บ้าง .. big smile

#5 By anonymouz on 2009-07-08 21:31

ชั้นหนังสือในฝัน
ที่ผมสามารถอยู่กับมันได้ทั้งวัน
จริงๆ นะฮะ!

cry cry cry

#4 By h|b|b on 2009-07-08 21:08

เป็นตู้หนังสือที่เรียบร้อยดีจัง

ยีังเหลือที่ให้เก็บอีกหลายเล่มconfused smile

#3 By wesong on 2009-07-08 20:21

ผมเองก็ซื้อหนังสือเป็นว่าเล่น แต่มันก็ยังไม่เยอะเท่านี้

#2 By Clepsydra:: on 2009-07-08 19:37

สุดยอดค่ะ ..
ชั้นหนังสือที่บ้านเรายังไม่สูงเท่านี้
แต่ก็เต็มไปด้วยหนังสือที่เราชอบทั้งนั้น

แต่ก่อนเราชอบแค่อ่านอย่างเดียว
ไม่คิดที่จะเก็บหรืออะไรทั้งสิ้น

แต่พอโตมาหน่อยก็เริ่มรู้จักรักษา
โดยเฉพาะการใช้เวลาอยู่กับชั้นหนังสือและหนังสือเล่มโปรดแล้วเนี่ย

เป็นอารมณ์ที่ยากจะลืม ..

ตอนนี้ก็จากบ้านมาเรียนปริมณฑล
แต่คิดว่าชีวิตมหาลัยอยากทำอะไรให้เต็มที่
มีแรงเท่าไร ก็ใช้ให้ัมันคุ้ม ..
บางทีก็เกือบลืมคนที่เขาเป็นห่วงเราที่บ้านอ่ะ

big smile

เรื่องที่ผ่านมาแล้ว เก็บไว้เป็นบทเรียน เพื่อก้าวต่อไปในอนาคต ..
เป็นกำลังใจให้ค่ะ
big smile

#1 By bouudaes on 2009-07-08 19:31